Almanca'da aufmachen ne demek? Türkçe çevirisi nedir?

Görüntüleme Sayısı: 13

Deutsche

aufmachen

Türkische

açmak (kapı/pencere/kutu/paket)

Verben | [ˈaʊ̯fˌmaxn̩]

Almanca'da "aufmachen" kelimesinin Türkçe çevirisi "açmak (kapı/pencere/kutu/paket)" anlamına gelmektedir. "aufmachen" kelimesinin okunuşu ve telaffuzu "[ˈaʊ̯fˌmaxn̩]" şeklindedir. Kelime Alman dil bilgisinde "Verben" olarak geçmektedir.

aufmachen ile ilgili notlar

Ayrılabilen düzenli fiil: macht auf, machte auf, hat aufgemacht. Zıttı: zumachen.

aufmachen için Almanca Eş Anlamlıları

© OpenThesaurus.de

Almanca "aufmachen" Türkçe "açmak (kapı/pencere/kutu/paket)" İle İlgili Cümle Örnekleri

1

Deutsche Kannst du bitte das Fenster aufmachen? Es ist warm hier.

Türkische Pencereyi açabilir misin lütfen? Burası çok sıcak.

2

Deutsche Jemand klopft an der Tür, machst du bitte auf?

Türkische Biri kapıyı çalıyor, açar mısın lütfen?

3

Deutsche Die Kinder durften die Weihnachtsgeschenke aufmachen.

Türkische Çocukların Noel hediyelerini açmalarına izin verildi.

4

Deutsche Wann macht der Supermarkt morgens auf?

Türkische Süpermarket sabahları ne zaman açılıyor?

5

Deutsche Er machte den Brief vorsichtig mit einem Messer auf.

Türkische Mektubu bir bıçakla dikkatlice açtı.

aufmachen Fiil Çekimi (Konjugation)

Indikativ

Präsens

ich mache auf

du machst auf

er macht auf

wir machen auf

ihr macht auf

sie machen auf

Präteritum

ich machte auf

du machtest auf

er machte auf

wir machten auf

ihr machtet auf

sie machten auf

Perfekt

ich habe aufgemacht

du hast aufgemacht

er hat aufgemacht

wir haben aufgemacht

ihr habt aufgemacht

sie haben aufgemacht

Plusquam.

ich hatte aufgemacht

du hattest aufgemacht

er hatte aufgemacht

wir hatten aufgemacht

ihr hattet aufgemacht

sie hatten aufgemacht

Futur I

ich werde aufmachen

du wirst aufmachen

er wird aufmachen

wir werden aufmachen

ihr werdet aufmachen

sie werden aufmachen

Futur II

ich werde aufgemacht haben

du wirst aufgemacht haben

er wird aufgemacht haben

wir werden aufgemacht haben

ihr werdet aufgemacht haben

sie werden aufgemacht haben

Konjunktiv

Konjunktiv I

ich aufmache

du aufmachest

er aufmache

wir aufmachen

ihr aufmachet

sie aufmachen

Konjunktiv II

ich machte auf

du machtest auf

er machte auf

wir machten auf

ihr machtet auf

sie machten auf

Konj. Perfekt

ich habe aufgemacht

du habest aufgemacht

er habe aufgemacht

wir haben aufgemacht

ihr habet aufgemacht

sie haben aufgemacht

Konj. Plusquam.

ich hätte aufgemacht

du hättest aufgemacht

er hätte aufgemacht

wir hätten aufgemacht

ihr hättet aufgemacht

sie hätten aufgemacht

Konj. Futur I

ich werde aufmachen

du werdest aufmachen

er werde aufmachen

wir werden aufmachen

ihr werdet aufmachen

sie werden aufmachen

Konj. Futur II

ich werde aufgemacht haben

du werdest aufgemacht haben

er werde aufgemacht haben

wir werden aufgemacht haben

ihr werdet aufgemacht haben

sie werden aufgemacht haben

Konjunktiv II (würde)

Konjunktiv II

ich würde aufmachen

du würdest aufmachen

er würde aufmachen

wir würden aufmachen

ihr würdet aufmachen

sie würden aufmachen

Konj. Plusquam.

ich würde aufgemacht haben

du würdest aufgemacht haben

er würde aufgemacht haben

wir würden aufgemacht haben

ihr würdet aufgemacht haben

sie würden aufgemacht haben

Imperativ / Infinitiv / Partizip

Imperativ

mach auf

machen wir auf

macht auf

machen Sie auf

Infinitiv I

aufmachen

aufzumachen

Infinitiv II

aufgemacht haben

aufgemacht zu haben

Partizip I

aufmachend

Partizip II

aufgemacht